كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ . « 1 » ( اين ) كتابى است كه بر تو نازل نموديم تا مردم را به فرمان پروردگارشان از تاريكىها به روشنايى ( ايمان ، عدل و آگاهى ) ببرى . هذا بَيانٌ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ . « 2 » اين قرآن ، گفتار روشنى است براى عموم مردم ، هدايت و اندرزى است براى پرهيزگاران . و از رسول خدا ( ص ) نيز در اين باره چنين آمده است كه : ( 1 ) - فضيلت و برترى گفتار خدا بر ساير گفتارها به مانند برترى خود پروردگار است بر مخلوقاتش . « 3 » در اينجا رمز حقيقتى كه در ابتداى سخن بدان اعتراف نموديم ، روشن مىشود و آن اين كه : شايسته است انسان از سخن گفتن در عظمت و فضيلت قرآن لب فروبندد و آن را به ناظران قرآن ، راسخين و متخصصين در علوم آن موكول كند . زيرا آنان به حقيقت و عظمت قرآن از همه آشناترند و آنانند كه انسان را به ارزش و واقعيت قرآن رهبرى مىكنند و آنانند كه در فضيلت ، قرين و همدوش قرآنند و در هدايت و رهبرى سهيم و ياران آن . چنان كه جد بزرگوارشان رسول اكرم ( ص ) ، همان كسى كه او قرآن را براى بشر عرضه داشته ، انسان را به سوى احكام آن دعوت مىكند ، همان كسى كه ناشر حقايق و تعاليم قرآن مىباشد ، در اين باره چنين مىگويد كه : من در ميان شما دو امانت بزرگ و گران‌بها مىگذارم : قرآن و عترت ( خاندانم ) اين دو هرگز از هم جدا نمىشوند تا در واپسين روز در كنار حوض كوثر بر من وارد آيند . « 4 » از اين حديث چنين استفاده مىشود كه خاندان پيامبر ( ص ) قرين و همدوش قرآن و راهنمايان مردم به سوى آن و آشناترين افراد به احكام قرآن مىباشند . پس چه بهتر كه در توصيف و

--> ( 1 ) ابراهيم / 1 . ( 2 ) آل عمران / 3 . ( 3 ) « فضل كلام اللّه على ساير الكلام كفضل اللّه على خلقه » : بحار الأنوار ، 9 / 16 ؛ صحيح ترمذى به شرح ابن عربى ، 11 / 47 ، ابواب فضائل قرآن ( ش 1 ) . ( 4 ) « انّى تارك فيكم الثّقلين كتاب اللّه و عترتى و اهل بيتى و انّهما لن يفترقا حتى يردا علىّ الحوض » : صحيح ترمذى ، 13 / 200 - 201 ؛ مناقب اهل بيت در شرح سند حديث به بخش تعليقات مراجعه شود .